معالجه تومور با شناگر های کوچک رباتیک

ربات‌هایی که در مقیاس میکرومتر ساخته می شوند , میتوانند به شنا کردن در تن بپردازند و داروها را به تومورها برسانند و یا این که عملکردهای اضطراری دیگری را انجام دهند .
از سمت دیگر , گرایش ارگانیک باکتری‌ها به شم کردن محیط , بدین معنی است که آن ها می توانند مواد شیمیایی خاصی را به تن انتقال دهند و یا این که با استعمال از آهنربا یا این که سیگنال‌های صوتی , از راه و روش بدور در اختیار گرفتن شوند .
این ربات‌های زیستی کوچک برای داشتن همت موفقیت‌آمیز , می بایست از موادی تشکیل شوند که میتوانند واکنش‌های ایمنی تن را پشت رمز بگذارند . آن ها همینطور می بایست بتوانند با‌گاز در محیط‌های چسبناک شنا نمایند و برای رساندن محموله متبوع , به سلول‌های بافت شکافت نمایند .
دانشمندان “ موسسه فیزیک ایالات متحده ” ( AIP ) در‌این پروژه , شناگرهای باکتریایی ریزی را با یاری مهندسی ژنتیکی باکتری “ اشریشیا کلی ” ( E . Coli ) و ساختارهای کوچکی موسوم به “ nanoerythrosomes ” ابتکار کردند . این ساختارها که از گلبول‌های قرمز رنگ خون و با تخلیه سلول‌ها به دست میایند , غشاها را نگهداری و آنان را تصفیه مینمایند تا به مقیاس نانو برسند .
این حامل‌های کوچک گلبول قرمز رنگ , با به کارگیری از پیوندهای بیولوژیکی فی مابین بیوتین و استرپتوییدین , به غشای باکتریایی متصل می گردند . این پروسه , دو پروتئین حساس را مراقبت مینماید ; “ TER 119 ” که به nanoerythrosomes متصل می شود و “ CD 47 ” که از بلعیده شدن آن به وسیله درشت‌خوارها پیشگیری میکند .
باکتری اشریشیا کلی میتواند نظیر یک موتور مولکولی کار نماید و شغل های مکانیکی این مراحل را انجام دهد . در‌این پژوهش , بضاعت شنا کردن این باکتری , با به کارگیری از یک الگوریتم دوبعدی تحلیل شد و ۲۰ ویدیو هم از کارایی آن‌ها به ثبت رسید .
این ریزشناگرها که با باکتری‌ها همراه شده‌اند , ۴۰ درصد سریع‌تر از ریزذرات دیگر کار مینمایند و عکس العمل ایمنی کمتری را هم از سمت تن به همراه دارا هستند . این شناگران کوچک میتوانند داروها را سریع‌تر به انگیزه متبوع در تن برسانند و کمتر با برخورد سیستم ایمنی تن روبرو میگردند .
دانشمندان قصد دارا‌هستند فعالیت خویش را تا جایی ادامه دهند که بتوانند ایمنی این شناگرهای کوچک را تهیه و تنظیم نمایند و محموله دارویی آنان‌را به تومور برسانند .
این پژوهش , در خبرنامه “ APL Bioengineering ” به چاپ رسید .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *